Duryodhana-śibira-praveśaḥ — The Pāṇḍavas Enter the Kaurava Camp; The Burning of Arjuna’s Chariot
अत्यद्भुतानि ते दृष्टवा वासुदेवपुरोगमा: । दुर्योधनस्य पूजां तु दृष्टवा ब्रीडामुपागमन्,श्रीकृष्ण आदि सब लोग ये अद्भुत बातें और दुर्योधनकी यह पूजा देखकर बहुत लज्जित हुए
atyadbhutāni te dṛṣṭvā vāsudeva-purogamāḥ | duryodhanasya pūjāṃ tu dṛṣṭvā brīḍām upāgaman ||
Wika ni Sañjaya: Nang masaksihan nila ang mga pangyayaring lubhang kagila-gilalas, ang lahat ng pinangungunahan ni Vāsudeva (Kṛṣṇa) ay napuno ng hiya nang makita nilang pinararangalan at sinasamba si Duryodhana—isang paggalang sa panlabas na mariing salungat sa kawalang-dharma sa kanyang kalooban sa gitna ng krisis na moral ng digmaan.
संजय उवाच
The verse highlights the ethical tension between external honor and inner worth: public worship or royal protocol can be misdirected toward an unrighteous person, and the virtuous feel shame when social reverence contradicts dharma.
Sañjaya reports that Kṛṣṇa and those accompanying him witness astonishing events, and then—seeing Duryodhana being ceremonially honored—they feel embarrassed and morally pained at the incongruity of such veneration being shown to him.