Previous Verse
Next Verse

Shloka 52

Duryodhana-śibira-praveśaḥ — The Pāṇḍavas Enter the Kaurava Camp; The Burning of Arjuna’s Chariot

देवाह्ा मानुषा भोगा: प्राप्ता असुलभा नृपै:

devāhā mānuṣā bhogāḥ prāptā asulabhā nṛpaiḥ

Ipinahayag ni Duryodhana na natamo niya ang mga kaligayahang angkop sa mga diyos at sa mga tao—mga aliw na bihirang makamtan kahit ng mga hari—na naglalantad ng kanyang pagmamataas sa tagumpay sa daigdig at ng kanyang pagkahumaling sa panandaliang gantimpala sa gitna ng pagguho ng katarungan sa digmaan.

देवाःgods
देवाः:
Karta
TypeNoun
Rootदेव
FormMasculine, Nominative, Plural
and
:
TypeIndeclinable
Root
मानुषाःhumans/men
मानुषाः:
Karta
TypeNoun
Rootमानुष
FormMasculine, Nominative, Plural
भोगाःenjoyments/pleasures
भोगाः:
Karta
TypeNoun
Rootभोग
FormMasculine, Nominative, Plural
प्राप्ताःobtained/attained
प्राप्ताः:
TypeVerb
Rootप्र-आप्
FormMasculine, Nominative, Plural, क्त (past passive participle)
असुलभाःhard to obtain
असुलभाः:
TypeAdjective
Rootअसुलभ
FormMasculine, Nominative, Plural
नृपैःby kings
नृपैः:
Karana
TypeNoun
Rootनृप
FormMasculine, Instrumental, Plural

दुर्योधन उवाच

D
Duryodhana
D
devas (gods)
N
nṛpas (kings)

Educational Q&A

The line highlights how attachment to pleasure and status can inflate pride and obscure dharma; even extraordinary worldly gains remain ethically hollow when pursued through adharma and violence.

In Shalya Parva, Duryodhana speaks in a self-justifying, boastful tone, claiming he has secured exceptional enjoyments—divine and human—rare even for kings, reflecting his mindset as the war reaches its grim culmination.