Duryodhana-śibira-praveśaḥ — The Pāṇḍavas Enter the Kaurava Camp; The Burning of Arjuna’s Chariot
देवाह्ा मानुषा भोगा: प्राप्ता असुलभा नृपै:
devāhā mānuṣā bhogāḥ prāptā asulabhā nṛpaiḥ
Ipinahayag ni Duryodhana na natamo niya ang mga kaligayahang angkop sa mga diyos at sa mga tao—mga aliw na bihirang makamtan kahit ng mga hari—na naglalantad ng kanyang pagmamataas sa tagumpay sa daigdig at ng kanyang pagkahumaling sa panandaliang gantimpala sa gitna ng pagguho ng katarungan sa digmaan.
दुर्योधन उवाच
The line highlights how attachment to pleasure and status can inflate pride and obscure dharma; even extraordinary worldly gains remain ethically hollow when pursued through adharma and violence.
In Shalya Parva, Duryodhana speaks in a self-justifying, boastful tone, claiming he has secured exceptional enjoyments—divine and human—rare even for kings, reflecting his mindset as the war reaches its grim culmination.