Duryodhana-śibira-praveśaḥ — The Pāṇḍavas Enter the Kaurava Camp; The Burning of Arjuna’s Chariot
पाण्डुभ्य: प्रार्थ्मानो5पि पित्र्यमंशं न दत्तवान् | “विदुर, द्रोणाचार्य, कृपाचार्य, भीष्म तथा सूंजयोंके बारंबार प्रार्थना करनेपर भी इसने पाण्डवोंको उनका पैतृक भाग नहीं दिया
pāṇḍubhyaḥ prārthyamāno 'pi pitryam aṁśaṁ na dattavān |
Wika ni Sañjaya: Kahit paulit-ulit siyang nakiusapan para sa kapakanan ng mga Pāṇḍava, hindi pa rin niya ibinigay sa kanila ang nararapat na bahagi ng pamana ng kanilang mga ninuno. Ipinakikita nito ang pagkukulang sa katarungan: ang pagkait sa lehitimong mana sa kabila ng payo at pagsusumamo—isang kawalang-katarungang nagtulak sa tunggalian tungo sa digmaan.
संजय उवाच
Withholding a rightful ancestral share despite repeated, well-meant counsel is adharma: it violates justice, kinship duty, and responsible kingship, and it becomes a moral cause that escalates social conflict into war.
Sañjaya recalls the earlier injustice at the root of the Kurukṣetra war: the Pāṇḍavas were repeatedly pleaded for, yet their paternal inheritance was not granted, highlighting the stubborn refusal that hardened the dispute.