गदायुद्ध-समारम्भः
Commencement of the Mace-Duel Proceedings
हेमदण्डथरो राजन् कमण्डलुधरस्तथा । कच्छपीं सुखशब्दां तां गृह्द वीणां मनोरमाम्
hemadaṇḍadharo rājan kamaṇḍaludharas tathā | kacchapīṃ sukhaśabdāṃ tāṃ gṛhītvā vīṇāṃ manoramām ||
Sinabi ni Vaiśampāyana: “O Hari, nagpakita ang dakilang asceta na si Nārada na may hawak na ginintuang tungkod at kamaṇḍalu; at tangan din niya ang kaaya-ayang vīṇā na tinatawag na Kacchapī, na ang tunog ay nakalulugod.” Ipinahihiwatig ng tagpong ito ang bigat ng kapangyarihan ng isang pantas: ang disiplina ng espiritu at ang sagradong musika ay kapwa tanda ng payong magpapatatag ng isip sa gitna ng kaguluhan ng digmaan.
वैशम्पायन उवाच
The verse highlights the moral and spiritual authority of a rishi: Nārada’s ascetic emblems (kamaṇḍalu, staff) and his sacred music (vīṇā) signify guidance rooted in tapas and dharma—meant to calm, instruct, and reorient conduct even in a war-driven setting.
Vaiśampāyana describes Nārada’s appearance before the king: he arrives as a great ascetic carrying a golden staff and water-pot, and holding the melodious vīṇā named Kacchapī—an introduction that typically precedes counsel, prophecy, or ethical instruction.