Shloka 14
गदायुद्ध-समारम्भः
Commencement of the Mace-Duel Proceedings
तत्रोष्यैकां तु रजनीं यतिभिर्रद्मणै: सह । मित्रावरुणयो: पुण्यं जगामाश्रममच्युत:,फिर वे कारपवन नामक उत्तम तीर्थमें गये। महाबली हलधरने वहाँके निर्मल, पवित्र और अत्यन्त शीतल पुण्यदायक जलमें गोता लगाकर ब्राह्मणोंको दान दे देवताओं और पितरोंका तर्पण किया। तत्पश्चात् रणदुर्मद बलरामजी यतियों और ब्राह्मणोंके साथ वहाँ एक रात रहकर मित्रावरुणके पवित्र आश्रमपर गये
tatroṣyaikāṃ tu rajanīṃ yatibhir brāhmaṇaiḥ saha | mitrāvaruṇayoḥ puṇyaṃ jagāmāśramam acyutaḥ ||
Sinabi ni Vaiśampāyana: Matapos manatili roon nang iisang gabi kasama ang mga yati (mga ascetic) at mga brāhmaṇa, si Acyuta (Balarāma) ay nagpatuloy patungo sa banal na ashram nina Mitra at Varuṇa. Itinatampok ng talatang ito ang pagpipigil at paggalang ng isang mandirigma: kahit sa gitna ng karahasang bumabalot sa panahon, humihinto siya para sa paglalakbay-dambana, sa disiplinadong pakikisama, at sa mga pook na pinabanal—pinatutunayan na ang kadalisayan ng asal at paggalang sa mga banal na institusyon ay tungkuling nagpapapanatag sa isip at nagtataguyod ng dharma.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even in a time dominated by conflict, dharma is sustained through disciplined conduct: keeping holy company (yatis and brāhmaṇas), honoring sacred places, and directing one’s actions toward purification and merit rather than impulsive force.
After spending one night at the previous sacred spot with ascetics and brāhmaṇas, Balarāma (called Acyuta here) continues his pilgrimage and goes to the holy hermitage associated with the deities Mitra and Varuṇa.