Shloka 153
Kurukṣetra–Samantapañcaka Māhātmya: King Kuru’s Ploughing and Indra’s Boon (प्रजापतेरुत्तरवेदिः समन्तपञ्चकं)
यद्येकरात्र॑ वस्तव्यं त्वया सह मयेति ह । उसके ऐसा कहनेपर सबसे पहले गालवके पुत्र शृंगवान् ऋषिने उसका पाणिग्रहण करनेकी इच्छा प्रकट की और सबसे पहले उसके सामने यह शर्त रखी--'शोभने! मैं एक शर्तके साथ आज तुम्हारा पाणिग्रहण करूँगा। विवाहके बाद तुम्हें एक रात मेरे साथ रहना होगा। यदि यह स्वीकार हो तो मैं तैयार हूँ”
yady ekarātraṁ vastavyaṁ tvayā saha mayeti ha |
Sinabi ni Vaiśampāyana: “Kung isang gabi lamang ang kailangan mong gugulin na kasama ko,”—ganyan ang kanyang wika. Nang masabi niya iyon, ang pantas na si Śṛṅgavān, anak ni Gālava, ang unang nagpahayag ng pagnanais na tanggapin ang kanyang kamay sa pag-aasawa, at siya rin ang unang naglatag ng kundisyon sa harap niya: “O marikit! Tatanggapin ko ang iyong kamay ngayong araw, ngunit sa isang kundisyon: matapos ang kasal, kailangan mong manatili sa piling ko nang isang gabi. Kung papayag ka rito, handa ako.”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The passage foregrounds the ethical weight of marital commitments: marriage is not merely desire but a dharmic bond requiring clear consent and truthful stipulations. It also exposes tension when sacred rites are approached through conditional, transactional terms.
A woman’s statement prompts Śṛṅgavān, the son of Gālava, to propose marriage first among the suitors, but he sets a specific condition: after the wedding she must stay with him for one night; only if she accepts does he agree to the marriage.