Indratīrtha–Ādityatīrtha: Balarāma’s Ritual Bathing, Dāna, and Sacred-Historical Recollections
अथागमत् त्रिनयन: सुप्रीतो वरदस्तदा । “अरुन्धतीको कठोर नियमका आश्रय लेकर तपस्या करती देख नत्रिनेत्रधारी वरदायक भगवान् शंकर बड़े प्रसन्न हुए
athāgamat trinayanaḥ suprīto varadas tadā | arundhatīko kaṭhora-niyamakā āśrayaṃ kṛtvā tapasyaṃ kurvatīṃ dṛṣṭvā netra-traya-dhārī varadāyakaḥ bhagavān śaṅkaraḥ baḍe prasannaḥ abhavat ||
Sinabi ni Vaiśampāyana: Pagkaraan, dumating doon ang Panginoong May Tatlong Mata, ang mapagkaloob ng mga biyaya, na lubhang nalugod. Nang makita niyang si Arundhatī ay nagsasagawa ng mahigpit na penitensiya, nakasalig sa matitibay na panata at sa pagpipigil-sa-sarili, ang tatlong-matang Bhagavān Śaṅkara ay labis na nasiyahan. Pinatutunayan nito na ang tapat na pagpipigil at debotong pagsasanay—hindi ang kapangyarihan lamang—ang umaakit sa pabor ng banal.
वैशम्पायन उवाच
Austerity grounded in disciplined vows (niyama) and sincere devotion attracts divine grace; ethical self-restraint is portrayed as spiritually efficacious and worthy of blessing.
The narrator states that Śiva—the three-eyed boon-giver—arrives and becomes pleased upon witnessing Arundhatī performing rigorous penance supported by strict observances.