Kapālamocana-tīrtha (Auśanasa) and Balarāma’s Sarasvatī Pilgrimage
सुरेणुरिति विख्याता प्रस्नुता शीघ्रगामिनी । गंगाद्वारमें यज्ञ करते समय दक्षप्रजापतिने जब सरस्वतीका स्मरण किया था, उस समय भी शीघ्रगामिनी सरस्वती वहाँ बहती हुई सुरेणु नामसे ही विख्यात हुईं। राजेन्द्र! इसी प्रकार महात्मा वसिष्ठने भी कुरुक्षेत्रमें दिव्यसलिला सरस्वतीका आवाहन किया था, जो ओघवतीके नामसे प्रसिद्ध हुईं
sureṇur iti vikhyātā prasnutā śīghragāminī |
Sinabi ni Vaiśampāyana: Ang Sarasvatī na mabilis umagos, na bumubukal sa malakas na agos, ay nakilala roon sa pangalang Sureṇu. Gayundin, nang si Dakṣa Prajāpati ay naghahandog sa Gaṅgādvāra at inalaala si Sarasvatī, ang mabilis-umagos na ilog ay dumaloy din doon at sumikat sa pangalang Sureṇu. O pinuno ng mga hari! Sa gayon din, inanyayahan ni Maharsi Vasiṣṭha sa Kurukṣetra ang Sarasvatī na may banal na tubig; at siya’y naging tanyag sa pangalang Oghavatī.
वैशम्पायन उवाच
Sacred remembrance and ritual invocation (smaraṇa/āvāhana) are portrayed as efficacious: the same divine river Sarasvatī is experienced with different epithets and manifestations according to the rite, place, and the invoking sage—affirming the Mahābhārata’s emphasis on tīrtha, tradition, and dharmic continuity.
Vaiśaṃpāyana describes Sarasvatī’s presence and names in different contexts: at Gaṅgādvāra, when Dakṣa Prajāpati remembered her during a sacrifice, she was known as Sureṇu; likewise, in Kurukṣetra, when Vasiṣṭha invoked her, she became famed as Oghavatī.