Shloka 24
उद्दालकेन यजता पूर्व ध्याता सरस्वती । आजगाम सरिच्छेष्ठा तं देशं मुनिकारणात्,राजन्! उन दिनों समृद्धिशाली एवं पुण्यमय उत्तर कोसल प्रान्तमें सब ओरसे मुनिमण्डली एकत्र हुई थी। उसमें यज्ञ करते हुए महात्मा उद्दालकने पूर्वकालमें सरस्वती देवीका ध्यान किया। तब मुनिका कार्य सिद्ध करनेके लिये सरिताओंमें श्रेष्ठ सरस्वती उस देशमें आयीं
vaiśampāyana uvāca | uddālakena yajatā pūrvaṁ dhyātā sarasvatī | ājagāma saricchreṣṭhā taṁ deśaṁ munikāraṇāt, rājan |
Wika ni Vaiśampāyana: “O Hari, habang isinasagawa ng pantas na si Uddālaka ang yajña, noon pa man ay pinagmuni-munihan na niya ang diyosang Sarasvatī. Upang matupad ang layon ng mga muni, si Sarasvatī—pinakamainam sa mga ilog—ay dumating sa lupaing iyon.”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Sincere yajña and focused meditation, undertaken for a righteous communal purpose, are portrayed as capable of invoking divine assistance; sacred power responds to dharmic intention rather than mere display.
During Uddālaka’s sacrifice, his prior contemplation of Sarasvatī bears fruit: Sarasvatī, praised as the foremost river, comes to that land to fulfill the sages’ intended work.