अध्याय २२ — अमर्याद-युद्धवर्णन
Unrestrained Battle Description and Śakuni’s Rear Assault
तौ तत्र समरे वीरौ कुलपुत्रौ महारथौ
tau tatra samare vīrau kulaputrau mahārathau
Wika ni Sañjaya: Doon, sa labang iyon, ang dalawang bayani—mga anak na isinilang sa mararangal na angkan at mga dakilang mandirigmang karwahe—ay tumindig na lantad, sagisag ng tungkuling pandigma at dangal na inaasahan sa kanilang mga sambahayan sa gitna ng banggaan ng digmaan.
संजय उवाच
The verse foregrounds the ideal of kṣatriya conduct: in war, noble birth and great martial capacity are tied to responsibility—upholding one’s duty and the honor of one’s lineage through courageous action.
Sañjaya briefly frames a battlefield moment by identifying two prominent warriors as heroic, high-born, and foremost chariot-fighters, preparing the listener for their actions or encounter in the ongoing war.