Adhyāya 21 — Duryodhanasya bāṇavarṣaḥ
Duryodhana’s Arrow-Storm and the Dust-Obscured Engagements
सात्वतौ च महावीर्यो धन्विनौ रथिनां वरौ । अन्योन्यमभ्यधावेतां शस्त्रप्रवरधारिणी
sātvatāu ca mahāvīryo dhanvinau rathināṁ varau | anyonyam abhyadhāvetāṁ śastrapravaradhāriṇī ||
Sinabi ni Sañjaya: Ang dalawang bayani ng Sātvata—kapwa dakila ang lakas, kapwa pangunahing mandirigma sa karwaheng pandigma at bihasa sa pana—ay nagsalpukan, kapwa may tangan na mahuhusay na sandata. Ipinakikita ng tagpong ito ang mabagsik na dharma ng digmaan: ang tapang at husay ay nahahayag sa tuwirang pagharap, kahit humantong pa ito sa kapwa pagkapuksa.
संजय उवाच
The verse highlights kṣatriya-dharma in its stark form: on the battlefield, warriors are bound to meet courage with courage. Ethical tension remains—heroic excellence is admired, yet it unfolds within the tragic necessity of war.
Sañjaya describes two mighty Sātvata bowmen, eminent chariot-warriors, rushing at each other in direct combat, each equipped with superior weapons—setting the stage for a fierce duel.