Kṛtavarmā–Sātyaki Chariot Duel and Kaurava Morale Shock (कृतवर्म-सात्यकि-द्वैरथम्)
सतं रथं हेमविभूषिताडूं साश्वं ससूतं सहसा विमृद्य । उत्क्षिप्प हस्तेन नदन् महाद्विपो विपोथयामास वसुन्धरातले
sa taṁ rathaṁ hemavibhūṣitāṅgaṁ sāśvaṁ sasūtaṁ sahasā vimṛdya | utkṣipya hastena nadan mahādvipo vipothayāmāsa vasundharātale ||
Wika ni Sañjaya: Ang dambuhalang elepante, habang malakas na umuungal, ay biglang dinurog ang karwahe ni Dhṛṣṭadyumna—na pinalamutian ng ginto—kasama ang mga kabayo at ang kutsero. Pagkaraan, inangat nito ang karwahe sa pamamagitan ng nguso at marahas na ibinagsak sa ibabaw ng lupa. Ipinakikita ng tagpong ito ang malupit na bugso ng digmaan, kung saan ang lakas at poot ay kayang maglaho ang pinakamagarbong karangalan ng pakikidigma sa isang iglap.
संजय उवाच
The verse highlights the impermanence of worldly power and splendor in the chaos of battle: even a gold-adorned chariot and its crew can be destroyed in a moment by overwhelming force. Ethically, it reflects the harsh reality of kṣatriya warfare, where courage and might operate within a tragic field of destruction.
Sañjaya describes a great elephant that, while trumpeting, suddenly tramples Dhṛṣṭadyumna’s gold-decorated chariot along with the horses and charioteer, then lifts it with its trunk and smashes it onto the ground.