Book 9 (Śalya-parva), Adhyāya 13 — Arjuna’s Arrow-storm and the Drauṇi Confrontation
राजन! तदनन्तर प्रतापी महाबाहु भीमसेन मनसे प्राणोंका मोह छोड़कर मद्रराज शल्यके साथ युद्ध करने लगे ।। नकुलः सहदेवश्व सात्यकिश्न महारथ: । परिवार्य तदा शल्यं समनन््ताद् व्यकिरन् शरै:,नकुल, सहदेव और महारथी सात्यकिने भी उस समय शल्यको घेरकर उनके ऊपर चारों ओरसे बाणोंकी वर्षा प्रारम्भ कर दी
sañjaya uvāca |
rājan! tadanantaraṁ pratāpī mahābāhur bhīmasenaḥ manasaḥ prāṇānāṁ mohaṁ chittvā madrarājaśalyena saha yuddhaṁ cakāra ||
nakulaḥ sahadevaś ca sātyakiś ca mahārathaḥ |
parivārya tadā śalyaṁ samantād vyakiran śaraiḥ ||
Wika ni Sañjaya: O Hari, pagkaraan niyon, si Bhīmasena na makapangyarihan at malakas ang bisig—na itinakwil ang pagkalitong sumakmal maging sa hininga ng buhay—ay nakipagdigma kay Śalya, hari ng Madra. Noon din, sina Nakula, Sahadeva, at si Satyaki na dakilang mandirigmang karwahe ay pumaligid kay Śalya at nagsimulang magpaulan ng mga palaso mula sa lahat ng panig.
संजय उवाच
The verse underscores inner mastery in crisis: a warrior must dispel paralyzing delusion (moha) and act with resolute clarity in accordance with duty, even amid fear and exhaustion.
Bhima engages Shalya in direct combat, while Nakula, Sahadeva, and Satyaki coordinate tactically by encircling Shalya and attacking him from all sides with a concentrated shower of arrows.