Book 9 (Śalya-parva), Adhyāya 13 — Arjuna’s Arrow-storm and the Drauṇi Confrontation
नामृष्यत्तत्र शैनेय: शत्रोर्विजयमाहवे,युद्धमें शत्रुकी इस विजयको शिनिपौत्र सात्यकि नहीं सहन कर सके। उन्होंने दूसरा धनुष हाथमें लेकर क्रोधसे आतुर हो दो बाणोंसे मद्रराजको घायल करके तीनसे उनके सारथिको भी बींध डाला
na amṛṣyat tatra śaineyaḥ śatror vijayam āhave | dvitīyaṃ dhanuḥ pāṇau gṛhītvā krodhāturo 'bhavat | dvābhyāṃ bāṇābhyāṃ madrarājaṃ vyathayām āsa trībhis tu tasya sārathiṃ vivyādha ||
Sinabi ni Sañjaya: Doon, hindi natiis ni Śaineya (Sātyaki) ang tagumpay ng kaaway sa labanan. Sinakmal ng poot, kumuha siya ng isa pang busog; sa dalawang palaso ay nasugatan niya ang hari ng Madra, at sa tatlo pa ay tinuhog niya maging ang tagapagmaneho ng karwahe ng hari.
संजय उवाच
The verse highlights how intolerance of an opponent’s success can trigger anger-driven retaliation. Ethically, it points to the danger of krodha in war: it narrows judgment and accelerates harm, even when framed within kṣatriya valor.
Sātyaki, unable to bear the enemy’s battlefield success, grabs another bow and immediately counterattacks: he wounds Śalya (the king of Madra) with two arrows and then strikes Śalya’s charioteer with three arrows.