शल्यस्य पाण्डवसेनापीडनम् — Śalya’s Assault on the Pāṇḍava Host
with Omens and Bhīma’s Counter
चित्रसेनशिर: कायादपाहरत पाण्डव: । तत्पश्चात् पाण्डुकुमारने सुन्दर नासिका और विशाल नेत्रोंसे युक्त कुण्डल और मुकुटसहित चित्रसेनके मस्तकको धड़से काट लिया
sañjaya uvāca | citrasenaśiraḥ kāyād apāharat pāṇḍavaḥ | tataḥ paścāt pāṇḍukumāreṇa sundaranāsikā-viśālanetra-yuktaṃ kuṇḍala-mukuṭa-sahitaṃ citrasenasya mastakaṃ dhaḍāt kāṭitam |
Sinabi ni Sanjaya: Isang Pandava ang tumumba kay Citrasena, pinugot at inagaw ang kanyang ulo mula sa katawan. Pagkaraan, ang anak ni Pandu ay tuluyang pumutol sa ulo ni Citrasena mula sa punò—ulo na may mga hikaw at korona, may magandang ilong at malalaking mata—na naglalarawan ng malupit na wakas ng “katarungan” sa digmaan, kung saan ang tapang at tadhana ay humahantong sa pagkaluging hindi na maibabalik.
संजय उवाच
The verse underscores the harsh dharma of war: in a kṣatriya battle context, victory and death are decisive, and even a noble, ornamented warrior meets the same end—highlighting impermanence and the grave ethical weight of violence.
Sanjaya reports that a Pandava kills the warrior Citrasena by severing his head from his body; the description notes the head’s ornaments (earrings and crown) and features, emphasizing the dramatic, brutal closure of the combat.