Sauptika Parva, Adhyaya 8 — Dhṛṣṭadyumna-vadha and the Camp’s Nocturnal Rout
विस्फुरन्तं च पशुवत् तथैवैनममारयत् | अश्वत्थामाने झपटकर उसे पकड़ लिया और पृथ्वीपर दे मारा। वह उसके चंगुलसे छूटनेके लिये बहुतेरा हाथ-पैर मारता रहा; किंतु अश्वत्थामाने उसे भी पशुकी तरह गला घोंटकर मार डाला
visphurantaṃ ca paśuvat tathaivainam amārayat |
Sinabi ni Sañjaya: “Kahit siya’y pumipilipit at nagpupumiglas na parang hayop, pinatay pa rin siya ni Aśvatthāmā. Sa biglang pagsalakay, sinunggaban niya ito at ibinagsak sa lupa; bagama’t nagpagalaw nang todo ang lalaki upang makawala, sinakal siya ni Aśvatthāmā hanggang mamatay, na parang isang hayop.” Ipinakikita ng taludtod ang malupit at nakapagpapawalang-tao na kalabisan ng pagsalakay sa gabi, kung saan natatabunan ng galit at paghihiganti ang pagpipigil at dharma.
संजय उवाच
The passage highlights how unchecked fury and vengeance in war can erase human restraint, reducing both victim and killer to a state described as ‘paśuvat’ (beast-like). It implicitly contrasts such conduct with dharmic warfare, where limits and compassion restrain violence.
During the Sauptika episode, Aśvatthāmā seizes a struggling opponent, throws him to the ground, and kills him by throttling, while Sañjaya reports the scene to Dhṛtarāṣṭra as part of the night-time slaughter.