Shloka 1013
Sauptika Parva, Adhyaya 8 — Dhṛṣṭadyumna-vadha and the Camp’s Nocturnal Rout
प्राद्रवन्त यथाशक्ति कांदिशीका विचेतस: । द्वारपाल दरवाजोंको और तम्बूकी रक्षा करनेवाले सैनिक तम्बुओंको छोड़कर यथाशक्ति भागने लगे। वे सब-के-सब अपनी सुध-बुध खो बैठे थे और यह भी नहीं जानते थे कि “उन्हें किस दिशामें भागकर जाना है”
prādravanta yathāśakti kāndiśīkā vicetasaḥ |
Sinabi ni Sañjaya: Ang mga nalilito at wala sa sarili ay tumakas sa abot ng kanilang lakas. Ang mga bantay-pinto at mga kawal na nakatalaga sa mga pasukan at sa pagbabantay ng mga tolda ay iniwan ang kanilang puwesto at nagtakbuhan. Lahat sila’y nawalan ng ulirat, ni hindi man lamang alam kung “saang direksiyon dapat tumakas”—larawan ng sindak na nagpapaguho sa tungkulin.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how fear and shock can strip people of discernment (cetas) and make them abandon assigned duty; it serves as a moral-psychological warning that courage and clarity are essential for sustaining dharma in crisis.
During the chaos in the camp, the guards and protectors of the gates and tents lose their composure and flee in confusion, unable even to decide which direction to run.