Rudra’s Omitted Share in the Yajña (रुद्रभागानुपपत्तिः — यज्ञोपाख्यानम्)
उन ब्रह्मचारी एवं अविनाशी रुद्रको हाथमें धनुष उठाये देख पृथ्वीदेवीको बड़ी व्यथा हुई और पर्वत भी काँपने लगे ।। न ववौ पवनश्ैव नाग्निर्जज्वाल वैधित: । व्यभ्रमच्चापि संविग्नं दिवि नक्षत्रमण्डलम्
na vavau pavanaś caiva nāgnir jajvāla vaidhitaḥ | vyabhramac cāpi saṃvignaṃ divi nakṣatramaṇḍalam ||
Wika ni Vaiśaṃpāyana: Sa kakila-kilabot na sandaling iyon, nang makita si Rudra—ang brahmacārī na di nasisira—na itinaas ang busog sa kanyang kamay, dumanas ng matinding pighati ang Inang Daigdig, at nanginig maging ang mga bundok. Hindi umihip ang hangin, hindi nagliyab ang apoy gaya ng nararapat, at ang bilog ng mga bituin sa langit ay waring umuugoy at umiikot sa pagkabagabag.
वैशम्पायन उवाच
The verse presents cosmic disorder as an ethical signal: when violence and adharma dominate, the natural world is portrayed as losing its harmony, reflecting a breakdown of moral and cosmic order (ṛta/dharma).
Vaiśaṃpāyana describes ominous portents—no wind, fire failing to blaze, and the stars seeming to whirl—indicating a terrifying, destabilizing moment in the Sauptika Parva’s aftermath of war.