यमसभावर्णनम् (Yamasabhā-varṇanam) — Nārada’s Description of Dharmarāja’s Assembly
न शोको न जरा तसस्यां क्षुत्पिपासे न चाप्रियम् । न च दैन्यं क्लमो वापि प्रतिकूलं न चाप्युत
na śoko na jarā tasyāṃ kṣutpipāse na cāpriyam | na ca dainyaṃ klamo vāpi pratikūlaṃ na cāpy uta ||
Inilarawan ni Nārada ang kahariang iyon na lubos na malaya sa karaniwang pasanin ng buhay na may katawan: walang dalamhati, walang pagtanda; walang gutom at walang uhaw; at walang anumang nagdudulot ng di-kasiyahan. Wala roon ang karukhaan, pagod, o anumang salungat—ni pangalan man lamang.
नारद उवाच
The verse highlights an ideal state where the causes of human distress—grief, aging, deprivation, and adversity—do not operate, implicitly encouraging detachment from transient worldly conditions and valuing a dharmic life oriented toward higher well-being.
Nārada is describing the qualities of a particular exalted realm/condition, emphasizing its freedom from suffering and negative experiences to convey its superiority to ordinary worldly life.