यमसभावर्णनम् (Yamasabhā-varṇanam) — Nārada’s Description of Dharmarāja’s Assembly
शान्ता: संन्यासिन: शुद्धा: पूता: पुण्येन कर्मणा । सर्वे भास्वरदेहा श्व॒ सर्वे च विरजो>म्बरा:
śāntāḥ saṁnyāsinaḥ śuddhāḥ pūtāḥ puṇyena karmaṇā | sarve bhāsvaradehāś ca sarve ca virajo'mbarāḥ |
Sinabi ni Nārada: “Ang mga pumapasok sa kapulungang iyon ay payapa at may pagpipigil-sa-sarili—mga renunsyante—nalinis at napabanal sa pamamagitan ng mga gawaing may kabutihang-loob. Silang lahat ay may maningning na katawan, at silang lahat ay nakadamit ng walang bahid na kasuotan.”
नारद उवाच
The verse teaches that true eligibility for exalted company and sacred spaces is grounded in dharmic qualities—peacefulness, renunciation, purity gained through meritorious action, and freedom from moral stain—symbolized by radiant bodies and spotless garments.
Nārada describes the kind of people who go to (and adorn) the extraordinary assembly hall: ascetic, truth-aligned, purified individuals whose inner merit manifests outwardly as luminosity and clean attire.