यमसभावर्णनम् (Yamasabhā-varṇanam) — Nārada’s Description of Dharmarāja’s Assembly
ज्वलन्ती भासमाना च तेजसा स्वेन भारत । तामुग्रतपसो यान्ति सुव्रता: सत्यवादिन:
jvalantī bhāsamānā ca tejasā svena bhārata | tām ugratapaso yānti suvratāḥ satyavādinaḥ ||
O Bhārata, ang bulwagang iyon ay nagliliyab at nagniningning sa sarili nitong liwanag. Doon pumaparoon ang mga nagsasagawa ng mahigpit na pag-aaske—mga taong may dakilang panata at nagsasalita ng katotohanan—na ang kanilang pagdalo’y tanda ng panloob na kadalisayan at disiplina, na wari’y ang kanilang mga katawan ay naliliwanagan ng lakas ng kanilang kabutihang-gawa.
नारद उवाच
The verse links access to an exalted, radiant space with ethical and ascetic qualifications: truthfulness (satya), disciplined vows (vrata), and austerity (tapas). Inner moral purity is portrayed as a real power (tejas) that both illuminates the person and makes them fit to enter such a sanctified assembly.
Nārada is describing a wondrous sabhā (assembly hall) that shines by its own radiance. He states that it is approached/attained by highly disciplined, truth-speaking ascetics—implying that the hall is not merely architectural splendor but a morally charged space associated with spiritual merit.