याज्ञसेनी-प्रश्नः
Draupadī’s Question in the Assembly
अन्धका यादवा भोजा: समेता: कंसमत्यजन् । नियोगात् तु हते तस्मिन् कृष्णेनामित्रघातिना,अन्धकों, यादवों और भोजोंने मिलकर कंसको त्याग दिया तथा उन्हींके आदेशसे शत्रुघाती श्रीकृष्णने उसको मार डाला
andhakā yādavā bhojāḥ sametāḥ kaṁsam atyajan | niyogāt tu hate tasmin kṛṣṇenāmitraghātinā ||
Inalala ni Vidura na ang mga Andhaka, Yādava, at Bhoja ay nagkaisa at tinalikuran si Kaṁsa; at ayon sa kanilang pinagsamang pasya, si Śrī Kṛṣṇa, ang tagapagpuksa ng mga kaaway, ang pumatay kay Kaṁsa. Ipinahihiwatig nito na ang mapaniil na paghahari ay iniiwan ng pamayanan, at ang lakas na may pahintulot upang alisin ang pang-aapi ay itinuturing na tungkuling-dharma, hindi pansariling paghihiganti.
विदुर उवाच
The verse frames the removal of a tyrant as a dharmic, community-sanctioned act: when a ruler becomes intolerable, the people may withdraw allegiance, and authorized action to end oppression is distinguished from personal revenge.
Vidura cites an example from Kṛṣṇa’s earlier life: the Andhakas, Yādavas, and Bhojas unite, abandon Kaṁsa, and—acting under their mandate—Kṛṣṇa kills Kaṁsa.