Adhyāya 45 — Duryodhana’s Distress, Śakuni’s Counsel, and the Summons for Dyūta
(सात्यकि: कृतवर्मा च रथमारुह[ सत्वरौ । वीजयामासतुस्तत्र चामराभ्यां हरिं तथा ।।
taṁ paddhyām anuvavrāja dharmarājo yudhiṣṭhiraḥ | bhrātṛbhiḥ sahitaḥ śrīmān vāsudevaṁ mahābalam ||
Pagkaraan, sina Sātyaki at Kṛtavarmā ay dali-daling sumakay sa karwahe at, upang maglingkod kay Hari, ay nagpaypay sa kanya ng chāmara. Si Baladeva, panginoon ng mga diyos, kasama ang libu-libong Yādava—na pinarangalan ni Dharmaputra Yudhiṣṭhira—ay lumisan mula roon na wari’y mga hari. Pagkatapos nito, iniwan ni Yudhiṣṭhira, ang maringal na Hari ng Dharma, ang iginagalang na gintong trono; at kasama ang kanyang mga kapatid, naglakad siyang sumusunod sa likuran ng makapangyarihang Vāsudeva.
वैशम्पायन उवाच
Even a crowned king should embody dharma through humility and respectful conduct. Yudhiṣṭhira’s leaving the golden throne and walking behind Vāsudeva models ethical leadership: honor the worthy, prefer service over status, and place righteousness above comfort.
After being honored, Kṛṣṇa (Hari/Vāsudeva), along with Baladeva and many Yādavas, departs like a royal party. Sātyaki and Kṛtavarmā mount the chariot and fan Hari with cāmaras. Yudhiṣṭhira then rises from his golden seat and, with his brothers, follows Vāsudeva on foot as a gesture of reverence.