Adhyāya 45 — Duryodhana’s Distress, Śakuni’s Counsel, and the Summons for Dyūta
दमघोषात्मजं वीरं संस्कारयत मा चिरम् | तथा च कृतवन्तस्ते भ्रातुर्व शासनं तदा
Vaiśampāyana uvāca | Damaghoṣātmajaṃ vīraṃ saṃskārayata mā ciram | tathā ca kṛtavantaste bhrātur vāśāsanaṃ tadā ||
Sinabi ni Vaiśampāyana: “Isagawa nang walang pagkaantala ang mga huling ritwal para sa bayaning si Śiśupāla, anak ni Damaghoṣa, at gawin ito nang may nararapat na parangal.” Noon, tinupad ng mga Pāṇḍava ang utos ng kanilang kapatid nang eksakto. Ipinahihiwatig ng pangyayaring ito na kahit sa nabuwal na kaaway, hinihingi ng dharma ang maagap at marangal na pagluluksa; at ang matuwid na pamumuno’y nasusukat sa habag, wastong asal, at pagsunod sa makatarungang tagubilin.
वैशम्पायन उवाच
Dharma extends beyond victory and enmity: one should promptly perform proper rites for the dead with honor, and righteous governance includes compassion and adherence to correct ritual and moral duty.
After Śiśupāla’s death, Yudhiṣṭhira instructs his brothers to conduct Śiśupāla’s funerary rites without delay and with respect; the Pāṇḍavas obey and carry out the instruction.