Śiśupāla-vadha in the Rājasūya-sabhā (शिशुपालवधः — राजसूयसभायाम्)
शिशुपालस्तु संक्रुद्धे भीमसेने जनाधिप । नाकम्पत तदा वीर: पौरुषे स्वे व्यवस्थित:,राजन! भीमसेनके कुपित होनेपर भी वीर शिशुपाल भयभीत नहीं हुआ। उसे अपने पुरुषार्थका पूरा भरोसा था
Śiśupālas tu saṅkruddhe Bhīmasene janādhipa | nākampata tadā vīraḥ pauruṣe sve vyavasthitaḥ ||
Sinabi ni Vaiśampāyana: O hari, nang mag-alab sa galit si Bhīmasena, ang mandirigmang si Śiśupāla ay hindi nanginig. Matatag siyang nakatindig sa sariling lakas at pagkalalaki, hindi matinag—ipinapakita ang mapagmataas na tiwalang madalas magpasiklab ng alitan sa kapulungan ng mga hari.
वैशम्पायन उवाच
The verse highlights steadfastness and self-confidence in the face of intimidation, while also hinting at a moral risk: pride in one’s prowess can harden hostility and intensify conflict in a public, political setting.
In the royal assembly narrative, Bhīmasena becomes angry, yet Śiśupāla remains unafraid and unmoved, relying on his own valor and resolve rather than yielding to Bhīma’s fury.