अर्हणनिर्णयः
Decision on the Highest Honor at the Assembly
कृशानर्थास्तत: केचिदकृशांस्तत्र कुर्वते । अवृशांश्व व॒शांक्षक्रुहेतुभि: शास्त्रनिश्चयै:
kṛśān arthās tataḥ kecid akṛśāṁs tatra kurvate | avṛśāṁś ca vaśāṁś cakruḥ hetubhiḥ śāstra-niścayaiḥ ||
Sinabi ni Vaiśampāyana: Pagkaraan, sa kapulungang iyon, may ilang marurunong—may mga dahilan at pasyang hinango sa śāstra—na kayang gawing tila matibay ang mahinang panig, at gawing tila marupok ang matibay na panig, sa sari-saring paraan ng pangangatwiran. Ipinakikita ng tagpong ito na ang talino, kapag ginamit lamang upang manaig, ay nakababaluktot ng paghatol at nakapagpapayanig sa tunay na tama.
वैशम्पायन उवाच
The verse cautions that mastery of logic and śāstra can be used to manipulate perception—making the weak seem strong and the strong seem weak—so ethical discernment (dharma-buddhi) must guide debate, not mere victory.
Vaiśampāyana describes the atmosphere of the royal assembly: learned disputants employ varied arguments and śāstric conclusions to overturn positions, showcasing the power—and potential misuse—of intellectual skill in courtly settings.