Shloka 28
अर्हणनिर्णयः
Decision on the Highest Honor at the Assembly
भीष्म उवाच एष होषां समस्तानां तेजोबलपराक्रमै: । मध्ये तपन्निवाभाति ज्योतिषामिव भास्कर:
bhīṣma uvāca | eṣa hoṣāṃ samastānāṃ tejobalaparākramaiḥ | madhye tapann ivābhāti jyotiṣām iva bhāskaraḥ ||
Wika ni Bhishma: “O anak ni Kunti, sa gitna ng lahat ng haring nagkatipon dito, si Sri Krishna ay nagniningning sa kanilang kalagitnaan sa pamamagitan ng kanyang kaningningan, lakas, at kabayanihan—gaya ng araw na humihigit sa mga planeta at bituin. Kung paanong napapawi ang dilim sa pagsikat ng araw, at kung paanong ang isang lugar na tahimik at walang hangin ay waring nabubuhay kapag umihip ang hangin, gayon din ang kapulungang ito ay napapasaya at naliliwanagan ng presensya ni Krishna. Kaya siya lamang ang karapat-dapat sa pinakadakilang parangal.”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
True eminence is recognized by intrinsic qualities—radiance (tejas), strength (bala), and valor (parākrama)—and rightful honor should be offered to the one whose presence uplifts and illumines the community; thus Bhishma argues that Krishna deserves the foremost worship (agra-pūjā).
In the royal assembly during Yudhishthira’s great rite, Bhishma points to Krishna among the gathered rulers and, using the sun-among-stars comparison, recommends him as the most worthy recipient of the first honor.