अर्हणनिर्णयः
Decision on the Highest Honor at the Assembly
तां तु लक्ष्मीवतो लक्ष्मीं तदा यज्ञविधानजाम् | तुतोष नारद: पश्यन् धर्मराजस्य धीमत:
tāṃ tu lakṣmīvato lakṣmīṃ tadā yajñavidhānajām | tutoṣa nāradaḥ paśyan dharmarājasya dhīmataḥ paramabuddhimān rājalakṣmīsampannam dharmarājam yudhiṣṭhiram ||
Nang makita ang karangalan ng mapalad na hari—ang kasaganahang isinilang ng wastong kaayusan ng paghahandog—lubhang nagalak ang Devarṣi Nārada habang minamasdan ang marunong na Dharmarāja Yudhiṣṭhira, na puspos ng kapalarang panghari at dakilang pag-unawa.
वैशम्पायन उवाच
Prosperity becomes truly praiseworthy when it arises from dharmic conduct—here symbolized by wealth and splendour grounded in properly ordered yajña and righteous kingship.
Vaiśampāyana narrates that Devarṣi Nārada, observing Yudhiṣṭhira’s wise rule and the royal prosperity connected with correct sacrificial observances, feels great delight and approval.