अर्हणनिर्णयः
Decision on the Highest Honor at the Assembly
अफत-८#-रू- जा - नीलकण्ठीकी टीकामें छः: अग्नियाँ इस प्रकार बतायी गयी हैं--आरम्भणीय
vaiśampāyana uvāca | tato 'bhiṣecanīye 'hani brāhmaṇā rājabhiḥ saha | antarvedīṁ praviviśuḥ satkārārhā maharṣayaḥ ||
Sinabi ni Vaiśampāyana: Pagkaraan nito, sa araw na itinakda para sa ritong pag-abhiseka (isang pangunahing bahagi ng Rājasūya), ang mga dakilang rishi na karapat-dapat parangalan—kasama ang mga brāhmaṇa at may kasamang mga hari—ay pumasok sa panloob na bakuran ng handog. Ipinahihiwatig ng tagpong ito ang pampublikong pagtitipon na pinamamahalaan ng dharma, kung saan nagtatagpo ang kapangyarihang espirituwal at kapangyarihang hari para sa isang ritwal na naglalayong gawing ganap at lehitimo ang soberanya sa pamamagitan ng wastong seremonya at paggalang.
वैशम्पायन उवाच
Legitimate sovereignty is framed as dharma-bound: royal authority is publicly affirmed through correct ritual procedure and through honoring those worthy of honor (seers and brāhmaṇas), showing that power is to be exercised under sacred and ethical norms.
On the consecratory day of Yudhiṣṭhira’s Rājasūya-related rites, the honored seers and brāhmaṇas, along with assembled kings, enter the inner ritual arena, setting the stage for subsequent events in the ceremony (including discussions leading toward Kṛṣṇa’s preeminent worship).