Shloka 25
Rājasūya-sambhāra: Prosperity under Rājadharma and the Initiation of Yudhiṣṭhira’s Sacrifice
सुह्यानामधिपं चैव ये च सागरवासिन: । सर्वान् म्लेच्छगणांश्वैव विजिग्ये भरतर्षभ:
vaiśampāyana uvāca |
śuhyānām adhipaṃ caiva ye ca sāgaravāsinaḥ |
sarvān mlecchagaṇāṃś caiva vijigye bharatarṣabhaḥ ||
Sinabi ni Vaiśampāyana: Pagkatapos, si Bhīma—ang “toro” sa mga Bharata—ay sumupil sa pinuno ng mga Śuhya at sa mga naninirahan sa tabi ng dagat; tunay ngang isinailalim niya sa kanyang kapangyarihan ang lahat ng pangkat ng mleccha na nakatira sa kahabaan ng pampang ng karagatan. Inilalarawan ng talatang ito ang kampanya ni Bhīma bilang pagpapalawig ng pagsasama-sama ng kapangyarihang pang-imperyo—pagpapataw ng kaayusang pampolitika sa mga hanggahan at baybaying-dagat alang-alang sa mas malawak na layuning panghari ng kanyang panig.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the epic ideal of royal consolidation: a powerful agent of the king extends control over distant regions and frontier peoples, presenting political unification and the establishment of order as a key function of sovereignty in the Mahābhārata’s world.
During the wider campaign of subjugating regions for imperial purposes, Bhīma is described as defeating the Śuhya ruler and bringing under control the coastal peoples and various mleccha groups living by the sea.