Rājasūya-sambhāra: Prosperity under Rājadharma and the Initiation of Yudhiṣṭhira’s Sacrifice
ततो दक्षिणमल्लांश्व भोगवन्तं च पर्वतम् । तरसैवाजयद् भीमो नातितीव्रेण कर्मणा
tato dakṣiṇa-mallānś ca bhogavantaṃ ca parvatam | tarasaivājayad bhīmo nātitīvreṇa karmaṇā |
Sabi ni Vaiśampāyana: Pagkaraan nito, mabilis na pinasuko ni Bhīma ang mga Malla sa timog at ang bundok na tinatawag na Bhogavat, tinapos ang pananakop sa pamamagitan ng lakas at bugso, nang hindi gumagamit ng labis na marahas na paraan. Sa nagpapatuloy na paglalakbay-digma, isinailalim din niya sa kanyang kapangyarihan ang marami pang pinuno—gaya ng panginoon ng mga Bharga, ang pinuno ng mga Niṣāda, at si Maṇimān—at pinalawak ang paghahari ng mga Pāṇḍava sa pamamagitan ng disiplinado at mabisang pamamahala, hindi sa walang saysay na kalupitan.
वैशम्पायन उवाच
Even in a campaign of conquest undertaken for royal consolidation, the text highlights restraint: success is praised when achieved efficiently and without needless cruelty (nāti-tīvreṇa karmaṇā), aligning power with a measure of dharmic self-control.
During the Pāṇḍavas’ digvijaya connected with Yudhiṣṭhira’s Rājasūya preparations, Bhīma advances through regions, subduing the Southern Mallas and the Bhogavat mountain area swiftly, and bringing additional local rulers and chiefs under Pāṇḍava authority.