अर्जुनस्योत्तरदिग्विजयः
Arjuna’s Northern Conquests and Tribute Collection
ततो राज्ञ: कुलद्वारि प्रसुप्तमिव त॑ नृपम् । रात्रौ गतासुमुत्सृज्य निश्चक्रमुररिंदमा:,तदनन्तर शत्रुओंका दमन करनेवाले वे तीनों वीर रातमें राजा जरासंधके प्राणहीन शरीरको सोते हुएके समान राजभवनके द्वारपर छोड़कर वहाँसे चल दिये
tato rājñaḥ kuladvāri prasuptam iva taṁ nṛpam | rātrau gatāsum utsṛjya niścakramur ariṁdamāḥ ||
Pagkaraan, sa kalaliman ng gabi, ang mga bayani—mga manlulupig ng kaaway—ay iniwan ang walang-buhay na katawan ng hari sa tarangkahan ng palasyo, na wari’y natutulog lamang, at sila’y umalis.
वैशम्पायन उवाच
The verse highlights the ethical tension in political action: even when removing a dangerous ruler is seen as necessary, the method—stealth, violence, and concealment—raises questions about dharma, responsibility, and the moral cost of statecraft.
After killing the king (Jarāsandha), the three enemy-subduing heroes leave his lifeless body at the palace gate at night, making it appear as though he is merely asleep, and then they depart.