Shloka 16
Chapter 15: Counsel on Initiative vs. Renunciation in the Rajasuya Project (सभापर्व, अध्याय १५)
ऋद्धया मरुत्तस्तान् पञ्च सम्राजस्त्वनुशुश्रुम । साम्राज्यमिच्छतस्ते तु सर्वाकारं युधिष्ठिर
ṛddhayā maruttas tān pañca samrājas tv anuśuśruma | sāmrājyam icchatas te tu sarvākāraṃ yudhiṣṭhira ||
Sa lakas ng kanyang kasaganaan, si Haring Marutta ay naging isang pangkalahatang emperador; at hanggang ngayon, ang naririnig lamang natin ay ang pangalan ng limang dakilang emperador na iyon. Ngunit ikaw, O Yudhiṣṭhira, ay naghahangad ng paghahari sa ganap nitong anyo. Ang mga naunang hari gaya ni Māndhātā ay umabot sa katayuang imperyal dahil sa iisang natatanging kagalingan; samantalang ikaw ay taglay ang limang kailangan para sa imperyo—tagumpay laban sa mga kaaway, pag-iingat sa mga nasasakupan, lakas ng pag-aayuno at disiplina, yaman at mga yamaning mapagkukunan, at mahusay na patakaran—na magkakasama.
कृष्ण उवाच
Educational Q&A
True imperial rule is not merely conquest or wealth; it requires a complete set of virtues—defeating threats, protecting subjects, disciplined inner power (tapas), material resources, and sound policy—held together under dharma.
Kṛṣṇa addresses Yudhiṣṭhira, recalling earlier universal monarchs such as Marutta, and argues that while past emperors became great through a single dominant excellence, Yudhiṣṭhira aspires to—and is fit for—full sovereignty because he possesses all the essential royal qualities.