Shloka 10
Jarāsandha as Obstacle to the Rājasūya — Kṛṣṇa’s Strategic Genealogical Brief
Sabhā Parva, Adhyāya 13
परिग्रहान्नरेन्द्रस्य भीमस्य परिपालनात् । शत्रूणां क्षपणाच्चैव बीभत्सो: सव्यसाचिन:,निकामवर्षा: स्फीताश्न आसञ्जनपदास्तथा । महाराज युधिष्ठिर सबको आत्मीयजनोंकी भाँति अपनाते, भीमसेन सबकी रक्षा करते, सव्यसाची अर्जुन शत्रुओंके संहारमें लगे रहते, बुद्धिमान् सहदेव सबको धर्मका उपदेश दिया करते और नकुल स्वभावसे ही सबके साथ विनयपूर्ण बर्ताव करते थे। इससे उनके राज्यके सभी जनपद कलहशून्य, निर्भय, स्वधर्मपरायण तथा उन्नतिशील थे। वहाँ उनकी इच्छाके अनुसार समयपर वर्षा होती थी
parigrahān narendrasya bhīmasya paripālanāt | śatrūṇāṃ kṣapaṇāc caiva bībhatsaḥ savyasācinaḥ || nikāmavarṣāḥ sphītāś ca āsañjanapadās tathā | mahārāja yudhiṣṭhiraḥ sarvān ātmīyajanān iva abhyagṛhṇāt, bhīmasenaḥ sarveṣāṃ rakṣāṃ karoti, savyasācī arjunaḥ śatrūṇāṃ saṃhāre lagnaḥ, buddhimān sahadevaḥ sarvān dharmam upadiśati, nakulaś ca svabhāvena sarvaiḥ saha vinayapūrvaṃ vyavaharati; ataḥ tasya rājyasya sarve janapadāḥ kalahāśūnyāḥ, nirbhayāḥ, svadharmaparāyaṇāḥ tathā unnatiśīlāḥ; tatra ca yathākāmaṃ kāle kāle varṣā bhavanti.
Wika ni Vaiśampāyana: Sapagkat ang hari ay namahala nang may makatarungang pagpipigil; sapagkat si Bhīma ang nagtatanggol sa bayan; at sapagkat si Arjuna—nakapanghihilakbot sa digmaan at bihasa sa dalawang kamay—ay patuloy na lumilipol sa mga kaaway, ang kaharian ay umunlad. Sa ilalim ni Mahārāja Yudhiṣṭhira, ang lahat ay niyakap na parang sariling kamag-anak; si Bhīmasena ang naging kalasag ng mga tao; si Savyasācī Arjuna ay nakatuon sa pagpuksa sa mga puwersang kaaway; ang marunong na si Sahadeva ay walang tigil na nagtuturo ng dharma sa lahat; at si Nakula, sa likas na pagkamapagkumbaba, ay nakikitungo sa bawat isa nang magalang. Kaya ang mga lalawigan ng kahariang iyon ay walang alitan, walang pangamba, tapat sa kani-kanilang tungkulin, at patuloy na umuunlad; at ang ulan ay dumarating sa takdang panahon, ayon sa ninanais.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
A stable and prosperous kingdom arises when each leader fulfills a complementary dharmic role: the king governs with restraint and fairness, protectors ensure public safety, defenders neutralize threats, the wise teach dharma, and the courteous maintain social cohesion—resulting in harmony, security, and even nature’s cooperation through timely rains.
Vaiśampāyana describes the well-ordered state under Yudhiṣṭhira: he treats all as his own, Bhīma safeguards the people, Arjuna suppresses enemies, Sahadeva gives dharma-instruction, and Nakula behaves with humility; consequently the provinces are peaceful, fearless, dutiful, and prosperous, with rains arriving in season.