मयस्य प्रतिकृतिः — Maya’s Offer and the Commissioning of the Sabhā
तर्पयित्वा द्विजश्रेष्ठानू पायसेन सहस्रश: । धनं बहुविध॑ दत्त्वा तेभ्य एव च वीर्यवान्
tarpayitvā dvijaśreṣṭhān pāyasena sahasraśaḥ | dhanaṃ bahuvidhaṃ dattvā tebhya eva ca vīryavān |
Sinabi ni Vaiśampāyana: Matapos busugin at pasiyahin ang libu-libong pinakadakila sa mga “dalawang ulit isinilang” sa pamamagitan ng matamis na kaning-gatas, ang matapang na iyon ay nagkaloob sa kanila ng sari-saring yaman. Sa gayon, sa pamamagitan ng mapalad na ritwal at masaganang pagbibigay, ang pagtatayo ng bulwagang panghari ay naitatag sa dharma—paggalang sa mga pantas na brāhmaṇa at paghingi ng banal na pagsang-ayon bago simulan ang dakilang gawain.
वैशम्पायन उवाच
Major undertakings should begin with dharmic foundations—respect for learned persons, generosity (dāna), and auspicious rites—so that power and prosperity are aligned with ethical responsibility.
The narrator describes a ceremonial beginning: thousands of eminent Brahmins are honoured and satisfied with pāyasa, and they receive various gifts of wealth, marking an auspicious start to the larger project of establishing a grand royal assembly hall.