Shloka 30
वसुदेव–अर्जुन संवादः
Vasudeva–Arjuna Dialogue in the Aftermath of Dvārakā
यथा प्रधानतश्चैव चक्रे सर्वास्तथा क्रिया: । ये हता ब्रह्मशापेन मुसलैरेरकोद्धवै:,उस भीषण मारकाटमें मरकर धराशायी हुए यादवोंको देखकर कुरुकुलनन्दन अर्जुनको बड़ा भारी दुःख हुआ। उन्होंने ब्रह्मशापके कारण एरकासे उत्पन्न हुए मूसलोंद्वारा मारे गये यदुवंशी वीरोंके बड़े-छोटेके क्रमसे सारे समयोचित कार्य (अन्त्येष्टि कर्म) सम्पन्न किये
yathā pradhānataś caiva cakre sarvās tathā kriyāḥ | ye hatā brahmaśāpena musalair erakoddhavaiḥ ||
Sinabi ni Vaiśampāyana: Gaya ng nararapat at ayon sa wastong kaayusan, isinagawa niya ang lahat ng ritwal. Nang makita ang mga Yādava na nakahandusay matapos ang kakila-kilabot na patayan—pinatay ng mga pamalong sumibol mula sa halamang eraka dahil sa bisa ng sumpa ng isang brāhmaṇa—si Arjuna, dangal ng angkan ng Kuru, ay nilamon ng dalamhati at tinupad ang mga tungkuling panglibing sa takdang panahon, ayon sa nakatatanda at sa nararapat na paggalang.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even when tragedy is overwhelming, dharma is upheld through appropriate action—here, performing the prescribed funeral rites in proper order. The verse highlights responsibility, respect for the dead, and ethical steadiness amid calamity.
After the catastrophic internecine slaughter of the Yādavas—brought about by a brāhmaṇa’s curse manifesting as clubs from eraka reeds—Arjuna, grief-stricken, undertakes and completes the necessary obsequial rites for the fallen, following due precedence and custom.