Shloka 92
इति श्रीमहा भारते कर्णपर्वणि शल्यप्रत्यागमने द्विनवतितमो<ध्याय:
iti śrīmahābhārate karṇaparvaṇi śalyapratyāgamane dvinavatitamo 'dhyāyaḥ
Sa gayon nagwakas ang ikasiyamnapu’t dalawang kabanata ng Karṇa Parva sa Śrī Mahābhārata, sa bahaging tumatalakay sa pagbabalik ni Śalya. Ang pormulang pangwakas na ito’y tanda ng paglipat sa daloy ng salaysay ng digmaan, at paalala sa nakikinig na ang mga pangyayari’y nagaganap sa loob ng isang maayos na balangkas ng teksto at moralidad, kung saan ang mga gawa sa labanan ay itinatala na may pananagutan at kapalit na bunga.
संजय उवाच
Educational Q&A
This is a colophon rather than a doctrinal verse: it teaches indirectly by framing the war narrative as a disciplined record—chapters end, responsibility is tracked, and actions are situated within the epic’s moral universe where consequences follow deeds.
The text signals the conclusion of Karṇa Parva, chapter 92, specifically within the subsection describing Śalya’s return (pratyāgamana). It functions as a formal closure before the narrative proceeds to the next chapter.