अध्याय ९ — कर्णस्य प्रहारः, योधयुग्मनियोजनम्, शैनेय-कैकेययोर्युद्धविन्यासः
कथमिन्द्रोपमं वीर मृत्युर्युद्धे समस्पृशत् । मैं पूछता हूँ कि युद्धमें बहुत-से दिव्यास्त्रोंकी वर्षा करते हुए इन्द्रके समान पराक्रमी वीर कर्णको मृत्यु कैसे छू सकी?
katham indropamaṃ vīra mṛtyur yuddhe samaspṛśat |
Sinabi ni Vaiśampāyana: “Paano nahipo ng Kamatayan sa larangan ng digmaan ang bayaning iyon—si Karna—na ang lakas ay tulad ni Indra, habang ibinubuhos niya ang napakaraming banal na sandata na wari’y ulan?” Ipinahihiwatig ng tanong ang pagkabigla sa katarungan ng digmaan: kahit ang pinakadakila, na may kapangyarihang makalangit, ay nananatiling sakop ng tadhana, ng panahon, at ng bunga ng dharma at ng mga gawa noong nakaraan.
वैशम्पायन उवाच
Even extraordinary strength and divine weaponry cannot override mortality and the larger order of time (kāla) and karma; the epic invites reflection on how dharma, destiny, and prior causes shape outcomes in war.
Vaiśampāyana frames a pointed question about Karna’s fall: despite fighting like Indra and unleashing divine missiles, how could Death overtake him in the battle—setting up the explanation of the circumstances leading to Karna’s end.