अध्याय ९ — कर्णस्य प्रहारः, योधयुग्मनियोजनम्, शैनेय-कैकेययोर्युद्धविन्यासः
शरतल्पे शयानेन भीष्मेण सुमहात्मना,भ्रातृभावेन पृथिवीं भुड़क्ष्व पाण्ड्सुतैः सह । बाण-शय्यापर सोये हुए महात्मा भीष्मने अर्जुनसे पानी माँगा और उन्होंने इसके लिये पृथ्वीको छेद दिया। इस प्रकार पाण्डुपुत्र अर्जुनके द्वारा प्रकट की हुई उस जलधाराको देखकर महाबाहु भीष्मने दुर्योधनसे कहा--“तात! पाण्डवोंके साथ संधि कर लो। संधिसे वैरकी शान्ति हो जायगी, तुमलोगोंका यह युद्ध मेरे जीवनके साथ ही समाप्त हो जाय। तुम पाण्डवोंके साथ भ्रातृभाव बनाये रखकर पृथ्वीका उपभोग करो”
śaratālpe śayānena bhīṣmeṇa sumahātmanā | bhrātṛbhāvena pṛthivīṃ bhuṅkṣva pāṇḍusutaiḥ saha ||
Sinabi ni Dhṛtarāṣṭra: “Nang si Bhīṣma na dakilang kaluluwa ay nakahimlay sa kanyang higaan ng mga palaso, siya’y nagbilin: ‘Mamuhay at mamahala sa lupa kasama ng mga anak ni Pāṇḍu sa diwa ng pagkakapatiran. Pawiin ang poot sa pamamagitan ng pakikipagkasundo; hayaang magwakas ang digmaang ito kasabay ng aking buhay. Panatilihin ang damdaming magkakapatid sa mga Pāṇḍava at tamasahin ang kaharian sa kapayapaan.’”
धृतराष्ट उवाच
Even amid irreversible loss, dharma favors reconciliation over vengeance: rule and enjoy prosperity through brotherhood, letting enmity subside through a just settlement rather than prolonging a destructive war.
Bhīṣma, lying on the arrow-bed, gives counsel urging peace: Duryodhana should make a settlement with the Pāṇḍavas and share the kingdom in a fraternal spirit, so that the war may cease and hostility be pacified.