अथाभ्यधावंस्त्वरिता: शतं रथा: शतं गजाश्चार्जुममाततायिन:
athābhyadhāvaṁs tvaritāḥ śataṁ rathāḥ śataṁ gajāś cārjumam ātatāyinaḥ
Wika ni Sañjaya: Pagkaraan, sa matinding pagmamadali, isang daang karwaheng pandigma at isang daang elepante ang sumugod laban kay Arjuna, sinasalakay siya at tinatawag na “ātatāyin”—isang mananalakay.
संजय उवाच
The verse highlights how, in war, opponents may employ moral labels (like ‘ātatāyin’) to portray a righteous fighter as a criminal aggressor, thereby legitimizing extreme violence. It invites reflection on dharma: ethical judgment can be distorted by partisanship and battlefield urgency.
Sañjaya reports that a large force—one hundred chariots and one hundred elephants—rushes swiftly to attack Arjuna, presenting him as an ‘ātatāyin’ (aggressor) as they close in for combat.