प्रेताश्नैव पिशाचाश्न क्रव्यादाश्च॒ मृगाण्डजा:
pretāśnaiva piśācāśna kravyādāś ca mṛgāṇḍajāḥ
Ini ang ulat ni Sañjaya: naging kasindak-sindak ang larangan ng digmaan kaya pati ang mga nilalang na kumakain ng bangkay—mga ghoul, mga kumakain ng laman, at mga nilikhang ipinanganak mula sa itlog ng mababangis na hayop—ay nahikayat doon upang lamunin ang mga nabuwal.
संजय उवाच
The verse highlights the ethical degradation of war: mass killing creates conditions where death-feeding forces gather, symbolizing how adharma and unchecked violence turn the battlefield into a realm of horror rather than heroism.
Sañjaya is describing the aftermath/atmosphere of the fighting in the Karṇa Parva: the field is strewn with corpses, attracting ghouls, flesh-eaters, and scavenging creatures—an ominous depiction of the war’s brutality.