Shloka 48
विश: शूद्राश्न सूताश्व ये च संकरजातय: । सर्वशस्ते महाराज राधेयमभजंस्तदा,वसु, मरुदगण, साध्य, रुद्र, विश्वेदेव, अश्विनीकुमार, अग्नि, इन्द्र, सोम, पवन और दसों दिशाएँ अर्जुनके पक्षमें हो गये एवं (इन्द्रके सिवा अन्य) आदित्यगण कर्णके पक्षमें हो गये। महाराज! वैश्य, शूद्र, सूत तथा संकर जातिके लोग सब प्रकारसे उस समय राधापुत्र कर्णको ही अपनाने लगे
viśaḥ śūdrāś ca sūtāś ca ye ca saṅkarajātayaḥ | sarvaśas te mahārāja rādheyam abhajaṃs tadā ||
Wika ni Sañjaya: “O dakilang Hari, ang mga Vaiśya, ang mga Śūdra, ang mga Sūta, at yaong mga isinilang sa halong angkan—lahat sila, sa lahat ng paraan, nang panahong iyon ay pumanig kay Rādheya (Karṇa).” Binibigyang-diin ng taludtod na ito na sa gitna ng pagyanig ng moralidad at lipunan sa digmaan, malalawak na bahagi ng bayan ang nahila kay Karṇa—na nagpapahiwatig ng bigat ng dangal, pag-aaruga ng patron, at inaakalang lakas, higit pa sa minanang katayuan lamang.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how social groups may rally behind a leader in wartime based on perceived protection, generosity, or power, showing that allegiance can be shaped by practical and ethical pressures rather than by idealized social norms.
Sañjaya reports to King Dhṛtarāṣṭra that various communities—Vaiśyas, Śūdras, Sūtas, and mixed-lineage groups—were, at that moment in the war’s unfolding, siding with Karna (Rādheya).