Shloka 30
मुमोच तूर्ण विशिखान् महात्मा वधे धृत: कर्णसुतस्य संख्ये । तदनन्तर किरीटथारी महात्मा अर्जुनने युद्धस्थलमें कर्णपुत्रके वधका दृढ़ निश्चय करके अपने ललाटमें स्थित भौंहोंको क्रोधपूर्वक तीन जगहसे टेढ़ी करके युद्धके मुहानेपर शीघ्रतापूर्वक बाणोंका प्रहार आरम्भ किया ।। आरक्तनेत्रो5न्तकशत्रुहन्ता उवाच कर्ण भृशमुत्स्मयंस्तदा
sañjaya uvāca |
mumoca tūrṇaṃ viśikhān mahātmā vadhe dhṛtaḥ karṇasutasya saṅkhye |
tadanantaraṃ kirīṭadhārī mahātmā arjunaḥ yuddhasthale karṇaputrasya vadhakā dṛḍhaniścayaṃ kṛtvā sva-lalāṭasthitābhrūḥ krodhapūrvakaṃ tridhā vakrīkṛtya yuddhamukhye śīghratāpūrvakaṃ bāṇaprahāram ārabdhavān ||
āraktanetraḥ antakaśatruhantā uvāca karṇaṃ bhṛśam utsmayan tadā ||
Sinabi ni Sañjaya: Sa matibay na pasyang patayin ang anak ni Karṇa sa siksik ng labanan, ang dakilang mandirigma ay mabilis na nagpakawala ng sunod-sunod na palaso. Pagkaraan, si Arjuna na may suot na diyadema, na namumula ang mga mata sa galit—mamumuksa ng mga kaaway na wari’y kalaban ng Kamatayan—ay nagsalita kay Karṇa habang ngumiting malamig at mabagsik.
संजय उवाच