Shloka 15
तत्रान्तरे सुमहत् सूतपुत्र- श्रक्रे युद्धे सोमकान् सम्प्रमृदूनन् रथाश्वमातड्रगणान् जघान प्रच्छादयामास शरैर्दिशश्ष
tatrāntare sumahat sūtaputraḥ śakre yuddhe somakān sampramṛdūnan rathāśvamātaṅgagaṇān jaghāna pracchādayāmāsa śaraiḥ diśaḥ
Sinabi ni Sañjaya: Samantala, si Karṇa—anak ng isang tagapagmaneho ng karwahe—ay nakipagdigma nang napakalaki, dinudurog ang mga Somaka. Pinatay niya ang napakaraming karwahe, kabayo, at mga pangkat ng elepante, at sa kanyang mga palaso ay wari’y tinakpan niya ang mismong apat na dako. Ipinakikita ng tanawing ito ang mabigat na etika ng digmaang kṣatriya: ang husay at walang-humpay na lakas, kahit tumataas ang kabayaran sa buhay at kaayusan.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the harsh reality of kṣatriya-dharma in wartime: martial excellence and unwavering aggression are praised as heroic, yet the imagery of the quarters being ‘covered’ by arrows also hints at how war overwhelms the world, eclipsing normal order and compassion.
Sañjaya reports that Karṇa engages the Somakas in a massive fight, killing many of their charioteers, horses, and elephant troops, and firing so many arrows that the battlefield’s directions appear obscured.