न युक्तान् हि स तान् मेने यमायाशु किरीटिना । उस समय भगवान् श्रीकृष्णने यह सोचकर कि अर्जुन-द्वारा इन सबको यमलोकमें भेज देना उचित नहीं है, रथके द्वारा उन्हें शीघ्र ही अपने दाहिने भागमें कर दिया
na yuktān hi sa tān mene yamāyāśu kirīṭinā |
Sinabi ni Sañjaya: Hindi inakalang nararapat na ang mga taong iyon, na nahulog na sa gayong kalagayan, ay agad na maipadala sa kaharian ni Yama ng koronadong Arjuna. Kaya si Śrī Kṛṣṇa, sa pagtinging hindi iyon naaayon sa dharma, ay mabilis na inihawi ang karwahe upang mailagay sila sa kanyang kanang panig, at mailigtas sa agarang kamatayan.
संजय उवाच
Even in war, action should be governed by propriety (yukta) and ethical discernment; the narrative highlights restraint and the charioteer’s role in preventing unnecessary or improper killing.
Sañjaya reports that it was judged improper for Arjuna to dispatch certain opponents to death immediately; Kṛṣṇa responds by swiftly steering the chariot so they pass to the right side, thereby averting their instant destruction.