ते तमभ्यर्दयन् बाणैरुल्काभिरिव कुज्जरम्
te tam abhyardayan bāṇair ulkābhir iva kuñjaram
Wika ni Sañjaya: Pinagdiinan nila siya sa ulang-ulang na bugso ng mga palaso, na wari’y hinahampas ang isang dambuhalang elepante ng nagliliyab na mga bulalakaw—larawang nagpapakita ng walang-humpay na sama-samang paglusob na likas sa malupit na batas ng digmaan, kung saan ang tapang ay sinusubok sa ilalim ng nakalalamang na puwersa.
संजय उवाच
The verse highlights the battlefield reality of kṣatriya-dharma: courage is measured not only in striking but in enduring concentrated attack. The simile of meteors against an elephant emphasizes both the ferocity of violence and the expectation of steadfastness under pressure.
Sañjaya describes a moment in the battle where multiple fighters converge on a single warrior, showering him with arrows in an overwhelming barrage, likened to fiery meteors pelting a great elephant.