राजा दुर्योधन, दुःशासन, शरद्वानके पुत्र कृपाचार्य, अश्वत्थामा, कृतवर्मा और महाबली शकुनिने भी पाण्डव-सेनाके सैकड़ों-हजारों वीरोंका संहार कर डाला ।।
karṇaputrau tu rājendra bhrātarau satyavikramau | nijaghnatur balāt kruddhau pāṇḍavānām itas tataḥ ||
Sinabi ni Sanjaya: O hari, ang dalawang anak ni Karṇa—magkapatid na di nagkukulang sa tapang—ay nalalabi pa. Sa matinding poot at sa lakas ng kanilang pakikipaglaban, pinuksa nila ang hukbo ng mga Pāṇḍava, lumilipat-lipat ng pook at nagkakalat ng pagwasak sa buong larangan.
संजय उवाच
The verse highlights how anger (krodha) combined with power (bala) accelerates destruction in war; valor alone is ethically ambiguous unless guided by dharma and restraint.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that the two remaining sons of Karṇa, fighting as brothers, rage across the field and cut down Pāṇḍava forces from various directions.