राधेयचापनिर्मुक्ता: शरै: काउ्चनभूषणै:
rādheyacāpanirmuktāḥ śaraiḥ kāñcanabhūṣaṇaiḥ
Wika ni Sañjaya: Ang mga palasong pinakawalan mula sa busog ni Rādheya (Karna), na pinalamutian ng kumikislap na ginto, ay sumugod pasulong—hudyat ng mabagsik at sinadyang lakas ng paglusob ni Karṇa sa gitna ng dilim ng digmaan, kung saan ang husay at paninindigan ay naihahayag kahit dumarami ang pagwasak.
संजय उवाच
The line highlights the disciplined, intentional nature of martial action—skill and resolve can be aesthetically described (gold-adorned arrows), yet the ethical tension remains: excellence in war does not erase the suffering war causes.
Sañjaya narrates that Karṇa (Rādheya) is shooting arrows from his bow; the arrows are described as ornamented with gold, emphasizing their brilliance and the intensity of his attack.