भीमसेनाय चिक्षेप क्रुद्धरूपो विशाम्पते | राजन! क्रोधमें भरे हुए शकुनिने उस सुवर्णभूषित शक्तिको हाथसे पकड़ लिया और उसीको भीमसेनपर दे मारा
bhīmasenāya cikṣepa kruddharūpo viśāmpate | rājan! krodhameṃ bhare hue śakunine us suvarṇabhūṣita śaktiko hāthase pakaṛ liyā aur usīko bhīmasenapar de mārā |
Wika ni Sañjaya: O panginoon ng mga tao! Sa anyong nag-aalab sa poot, sinunggaban ni Śakuni sa sarili niyang kamay ang śakti na may palamuting ginto, at inihagis iyon nang tuwid laban kay Bhīmasena.
संजय उवाच
The verse highlights the ethical danger of krodha (anger): when rage dominates, actions become impulsive and destructive, weakening discernment (viveka) and turning duty-bound combat into vindictive aggression.
Sañjaya reports to the king that Śakuni, inflamed with anger, grabs a gold-adorned śakti (spear-weapon) and hurls it at Bhīmasena during the fighting in the Karṇa Parva.