Shloka 1
(दाक्षिणात्य अधिक पाठके ३ ६ श्लोक मिलाकर कुल ४३३ “लोक हैं।) #स्न्रैमा तन () अअन+- सप्तसप्ततितमो<ध्याय: अर्जुन और भीमसेनके द्वारा कौरव-सेनाका संहार तथा भीमसेनसे शकुनिकी पराजय एवं दुर्योधनादि धृतराष्ट्रपुत्रोंका सेनासहित भागकर कर्णका आश्रय लेना संजय उवाच श्रुत्वा तु रथनिर्घोषं सिंहनदं च संयुगे | अर्जुन: प्राह गोविन्द शीघ्रं नोदय वाजिन:
sañjaya uvāca | śrutvā tu rathanirghoṣaṃ siṃhanādaṃ ca saṃyuge | arjunaḥ prāha govinda śīghraṃ nodayavājinaḥ ||
Wika ni Sañjaya: O Hari! Doon sa larangan, nang marinig ni Arjuna ang ugong ng mga karwaheng pandigma ng kaaway at ang sigaw na tila ungol ng leon sa labanan, sinabi niya kay Govinda: “Panginoon, pabilisin mo ang pagpapatakbo sa mga kabayo!”
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights disciplined action in the midst of conflict: Arjuna acts decisively while relying on Krishna’s guidance, suggesting that urgency in war should be governed by duty, clarity, and right leadership rather than uncontrolled rage.
Sanjaya reports to Dhritarashtra that Arjuna hears the enemy’s chariot-roar and battle-cries on the battlefield and immediately instructs Krishna (Govinda), his charioteer, to drive the horses forward quickly—signaling the start of a rapid engagement.